Het plangebied De Bon Gronden is circa 74.000 m² groot (7,4 hectare). Met bijna 300 woningen betekent dit een bruto woningdichtheid van ongeveer 40 woningen per hectare, inclusief wegen en groen.
Met circa 40 woningen per hectare zit dit plan duidelijk boven wat past bij een dorpse setting en schuift het richting een suburbaan tot stedelijk woonmilieu. In combinatie met bouwhoogtes van 4–5 lagen leidt dit tot een bebouwingsdichtheid en uitstraling die niet aansluit bij de schaal en het karakter van Abcoude.
Landelijk / dorps gebied:
minder dan 25 woningen per hectare
Suburbane / stedelijk gebied:
25–80 woningen per hectare > Plan Bong2ronden
Hoogstedelijk:
meer dan 80 woningen per hectare
Met de ontwikkeling van De Bon Gronden groeit Abcoude met bijna 35% ten opzichte van 2000. Die groei komt boven op een dorp waar voorzieningen nu al onder druk staan.
Denk aan het tekort aan huisartsen, volle scholen en kinderopvang, beperkte sport- en ontmoetingsplekken en toenemende verkeersdrukte. Ook bereikbaarheid, parkeerdruk en veiligheid vragen nu al om aandacht.
Zonder gelijktijdige en concrete investeringen in voorzieningen dreigt de leefbaarheid verder af te nemen. Onze grote zorg is dat er wel gebouwd wordt, maar dat de noodzakelijke voorzieningen achterblijven. Dat raakt niet alleen nieuwe bewoners, maar vooral ook de huidige inwoners van Abcoude.
De verkeersdruk in Abcoude staat al jaren onder grote spanning. Niet voor niets zijn verkeersplannen in het verleden meerdere keren aangepast, onder andere in relatie tot de derde brug.
Het huidige plan vergroot deze druk verder door een extra ontsluiting, een toename van verkeersbewegingen en de verplaatsing van de CNS-school, met ruimte voor doorgroei. Dit leidt onvermijdelijk tot meer leerlingen, meer haal- en brengverkeer en extra piekbelasting op een verkeersnetwerk dat nu al zijn grenzen bereikt.
De plannen gaan uit van gewenst gedrag, maar houden onvoldoende rekening met realistisch gedrag. Een robuuste borging van verkeersveiligheid ontbreekt. Daarmee is het niet de vraag óf het misgaat, maar wanneer.
De waterdruk in Abcoude is nu al op meerdere plekken te laag. Bewoners ervaren problemen met gelijktijdig watergebruik, vooral op piekmomenten. Met de toevoeging van honderden woningen op De Bon Gronden zal de vraag naar drinkwater verder toenemen.
Zonder voorafgaande en aantoonbare versterking van het waternetwerk bestaat het risico dat de waterdruk verder verslechtert. Dat raakt dagelijks comfort, maar is ook een serieus aandachtspunt voor brandveiligheid en calamiteiten.
Het grondwaterpeil in de omgeving van De Bon Gronden is hoog. Sinds de verbreding van de A2 is dit probleem toegenomen, met gevolgen voor tuinen, kelders en funderingen in de omgeving.
De geplande ontwikkeling van De Bon Gronden zal de druk op het grondwaterpijl nog verder vergroten. Extra bebouwing, verharding en grondverplaatsing beperken de natuurlijke waterafvoer en vergroten het risico op wateroverlast. Zonder structurele maatregelen dreigt verdere verslechtering van de situatie, met schade voor omwonenden en risico’s voor de leefbaarheid op de lange termijn.
Rondom De Bon Gronden bestaan grote zorgen over de communicatie van de gemeente en de manier waarop afspraken en onderzoeken worden nagekomen. Inwoners voelen zich onvoldoende en te laat geïnformeerd over ingrijpende keuzes.
Zo is er onduidelijkheid over de toenemende verkeersdrukte en de eerder gemaakte afspraken rondom de derde brug, die essentieel zijn voor bereikbaarheid en veiligheid. Daarnaast is het participatieproces gebrekkig uitgevoerd: inbreng van bewoners is onvoldoende meegenomen en heeft nauwelijks invloed gehad op de plannen.
Deze manier van werken ondermijnt het vertrouwen en doet geen recht aan de betrokkenheid en kennis van inwoners van Abcoude.
Een deel van de geplande woningen ligt op zeer korte afstand van de A2. De GGD en de Academische Werkplaats Gezonde Leefomgeving adviseren expliciet om in deze zones geen gevoelige bestemmingen, zoals woningen en scholen, te realiseren vanwege structurele gezondheidsrisico’s.
Opvallend is dat de gemeente zelf eerder strengere gezondheidskundige randvoorwaarden hanteerde. Bij woningbouw aan de Van Voorthuijsenhof, eveneens nabij de A2, mochten woningen niet hoger zijn dan één bouwlaag en waren slaapfuncties daar niet toegestaan, juist vanwege de milieubelasting.
De vraag dringt zich op welke nieuwe feiten nu een andere benadering rechtvaardigen, terwijl de belasting door de A2 permanent is. Zeker in een tijd waarin thuiswerken structureel is geworden, staat dit haaks op de ambitie van een gezonde leefomgeving.